پاسخ به سوال درباره رهبر ؛ همه چیز دست رهبره؟!! صوت برنامه استاد علی زکریائی [مهم]

حضور رهبر در حرم رضوی . نخستین روز 97
حضور رهبر در حرم رضوی . نخستین روز ۹۷

کلمه روشنگری در لغت نامه دهخدا یعنی ” زدودن زنگ از آهن و آینه ” . اما وقتی به مسائل سیاسی روز نگاه کنیم روشنگری یعنی مراجعه به متن های اصلی و آگاه کردن مردم و افزایش سطح فهم مردم از وقایع و رویدادهای سیاسی کشور … در ایام مختلف شبهات ( سوال ها) متفاوتی در فضای مجازی پخش می شود .

سوالاتی که گاهی هم همراه غرض ورزی مطرح میشود و شروع آن ها جای شکر خداوند را دارد . هم اینکه به واسطه آن سوال خود ما حزب اللهی ها هم شروع به مطالعه و پاسخ دادن میکنیم .

طبق نظر برخی نویسندگان اینکه سطح مطالعه مذهبی ها نسبت به ابتدای انقلاب اسلامی کمی کاهش پیدا کرده یکی از دلائل آن بی نیاز دیدن خود از پاسخ به سوالات و شبهات است .

ابتدای انقلاب اسلامی یعنی در سال های دهه ۶۰ با جامعه ای روبرو بودیم که مردم در آن به راحتی سوالات خود درباره مسائل سیاسی عقیدتی و فرهنگی مطرح می کردند و انقلابی ها برای پاسخ به آن سوالات مطالعات بیشتری داشتند و…این مسئله در شبکه های اجتماعی سال ۹۷ هم شروع شده و گاهی مسیر طرح سوالات به مقصد های خوبی میرسد…

پاسخ به سوال درباره رهبر توسط استاد علی زکریائی
پاسخ به سوال درباره رهبر توسط استاد علی زکریائی

جناب آقای علی زکریائی عزیز از مردم معروف و مطرح شبکه های اجتماعی هستند که قبلا هم گزارشی از ایشان با عنوان ” درباره علی زکریایی [برنامه خط خطی و تهدید به مرگ بخاطر آهنگ های سیاسی] ” منتشر کردیم … ایشان در یک برنامه اینترنتی به سوال درباره رهبر انقلاب پاسخ دادند و روشنگری کردند. صوت این برنامه را می توانید در ادامه مطلب بشوید …

 

پاسخ به سوال درباره رهبر ؛ همه چیز دست رهبره؟!!! صوت لایو اینستاگرامی علی زکریائی [مهم]

ویدیو در روشنگری | ویدیو در دیدستان | دانلود صوت mp3 (بزودی منتشر میشود) 

صفحه استاد زکریائی : alizakariaee2 | منبع صوت mp3 : کانال رادیومون @radiomoon در برنامه بله » https://ble.im/radiomoon

 

در ادامه بخوانید »» 

چرا رهبری خودش علنی برخورد نمی‌کند؟! بررسی وظائف رهبری + ویدیو از استاد رائفی پور 

چرا ولی فقیه مشکلات را حل نمی‌کند؟ آیاخبر ندارد؟ [پاسخ استاد پناهیان] + ویدیو

***

در ادامه مطلب بخش کوتاه از زندگی نامه امام خامنه ای را میخوانیم . برای مطالعه کامل زندگینامه به سایت khamenei.ir مراجعه کنید

سید علی حسینی خامنه‌ای فرزند مرحوم حجت‌الاسلام‌والمسلمین حاج سید جواد حسینی خامنه‌ای، در فروردین‌ماه سال ۱۳۱۸ شمسی برابر با ۱۳۵۸ قمری در مشهد مقدس چشم به جهان گشود. او دومین پسر خانواده بود و زندگی مرحوم سید جواد خامنه‌ای هم مانند بیشتر روحانیون و مدرسان علوم دینی، بسیار ساده: «پدرم روحانی معروفی بود، اما خیلی پارسا و گوشه‌گیر […] زندگی ما به‌سختی میگذشت. من یادم هست شب‌هایی اتفاق می‌افتاد که در منزل ما شام نبود. مادرم با زحمت برای ما شام تهیه میکرد. […] آن شام هم نان و کشمش بود.»

خانه‌ای که خانواده‌ی سید جواد در آن زندگی میکردند در یکی از محله‌های فقیرنشین مشهد بود: «منزل پدری من که در آن متولد شده‌ام، تا چهار پنج سالگی من، یک خانه‌ی  ۶۰ ـ ۷۰  متری در محله‌ی فقیرنشین مشهد بود که فقط یک اتاق داشت و یک زیرزمین تاریک و خفه‌ای! هنگامی که برای پدرم میهمان میآمد -و معمولاً پدر بنا بر این که روحانی و محل مراجعه مردم بود، میهمان داشت- همه‌ی ما باید به زیرزمین میرفتیم تا مهمان برود. بعد عده‌ای که به پدر ارادتی داشتند، زمین کوچکی را کنار این منزل خریده به آن اضافه کردند و ما دارای سه اتاق شدیم.»

دوران رهبری
در ۱۴ خرداد ۱۳۶۸، در حالی که مردم و مسئولان آماده‌ی تشییع و تدفین پیکر پاک امام خمینی (ره) بودند در جلسه‌ای با حضور مسؤولان کشوری و لشکری، آیت‌الله‌ خامنه‌ای، رئیس جمهور، وصیت‌نامه‌ی سیاسی ـ الهی امام خمینی (ره) را قرائت کرد. مجلس خبرگان رهبری عصر همان روز تشکیل جلسه داد تا رهبر یا شورای رهبری جدید برای نظام جمهوری اسلامی را انتخاب کند. مطابق اصل ۱۰۷ قانون اساسی مصوب سال ۱۳۵۸، انتخاب رهبری بر عهده نمایندگان مجلس خبرگان قرار دارد[۲۴۳] . در بحث رهبری شورایی یا فردی، اکثریت اعضای مجلس خبرگان به رهبری شورایی رأی نداد و آنگاه که بحث از مصداق رهبری برای رأی‌گیری به میان آمد و نام آیت‌الله خامنه‌ای مطرح شد. برخی از نمایندگان که از نظر امام خمینی مبنی بر صلاحیت آیت‌الله خامنه‌ای برای رهبری نظام پس از رحلت امام که در جلسات متعددی در حضور سران قوا و نخست‌وزیر و حاج سید احمد خمینی ابراز کرده بودند اطلاع اجمالی داشتند خواستار توضیح شاهدان آن شدند. دو نفر از شاهدان نقل امام خمینی که خود عضو مجلس خبرگان بودند استناد این نظر به امام را تأیید کردند. همچنین گفته دیگری از امام مبنی بر شایستگی آیت‌الله خامنه‌ای برای رهبری که در جریان سفر اخیر ایشان به چین و کره شمالی ابراز کرده‌ بودند نیز در آن جلسه با واسطه نقل شد. در پی آن رأی‌گیری به عمل آمد و اکثریت قاطع نمایندگان مجلس خبرگان با توجه به نظر امام راحل و صلاحیت‌های دینی، علمی و سیاسی آیت‌الله خامنه‌ای، معظم‌له را به رهبری نظام جمهوری اسلامی انتخاب کردند. [۲۴۴] آیت‌الله خامنه‌ای خود به این موضوع اشاره کرده، می‌گویند تا زمانی که موضوع انتخاب را متعَین ندانستم از پذیرش آن مقام امتناع می‌کردم[۲۴۵] . پس از بازنگری در قانون اساسی و انجام همه‌پرسی، مجلس خبرگان رهبری یک بار دیگر براسا قانون اساسی جدید در مورد رهبری معظم‌له رأی‌گیری کرد و اکثریت قاطع مجدداً معظم‌له را به رهبری نظام انتخاب کردند.

برخی زمینه‌های اصلی نظر امام راحل بر رهبری آیت‌الله خامنه‌ای عبارتند از: مبارزه طولانی‌مدت برای تحقق حکومت اسلامی، اعتقاد راسخ و روشن به انقلاب اسلامی و نظام جمهوری اسلامی، بیش از یک دهه فعالیتهای همه‌جانبه‌ی سیاسی، اجرایی و فرهنگی برای استقرار نظام جمهوری اسلامی، روشن‌بینی دینی، تسلط علمی بر مبانی دینی، سلوک فردی و اجتماعی، زهد و پارسایی، استناد نمود. امام خمینی (ره) به مناسبتهای گوناگون شایستگیها، تعهد و خدمتگزاری آیت‌الله خامنه‌ای در راه خدمت به نظام جمهوری اسلامی را مورد تأیید قرار داده بودند.

امام خمینی تاریخ‌ ۷ تیر ۱۳۶۰ در بخشی از پیام‌شان به مناسبت ترور آیت‌الله خامنه‌ای فرموده‌اند: «اکنون دشمنان انقلاب با سوء قصد به شما که از سلاله‌ی رسول اکرم و خاندان حسین‌بن‌علی هستید و جرمی جز خدمت به اسلام و کشور اسلامی ندارید و سربازی فدارکار در جبهه‌ی جنگ و معلمی آموزنده در محراب و خطیبی توانا در جمعه و جماعات و راهنمایی دلسوز در صحنه‌ی انقلاب می‌باشید، میزان تفکر سیاسی خود و طرف‌داری از خلق و مخالف با ستمگران را به ثبت رساندید. اینان با سوء‌قصد به شما عواطف میلیونها انسان متعهد را در سراسر کشور بلکه جهان جریحه‌دار نمودند. اینان آن‌قدر از بینش سیاسی بی‌نصیب‌اند که بی‌درنگ پس از سخنان شما در مجلس و جمعه و پیشگاه ملت به این جنایت دست زدند و به کسی سوء قصد کردند که آوای دعوت او به صلاح و سداد در گوش مسلمین جهان طنین‌انداز است … من به شما خامنه‌ای عزیز، تبریک می‌گویم که در جبهه‌های نبرد با لباس سربازی و در پشت جبهه با لباس روحانی به این ملت مظلوم خدمت نموده و از خداوند تعالی سلامت شما را برای ادامه‌ی خدمت به اسلام و مسلمین خواستارم» [۲۴۶] . در تاریخ ۸ شهریور ۱۳۶۵ به افراد و رجال سیاسی توصیه کردند که در گفتارشان به جای عیب‌جویی دائمی، مثل آیت‌الله خامنه‌ای باشند که همیشه همه را نصیحت می‌کند و خدماتش را به رخ مردم نمی‌کشد[۲۴۷] . در تاریخ ۲۱ دی ۱۳۶۶ در پاسخ به نامه آیت‌الله خامنه‌ای در مورد ولایت مطلقه فقیه، در بخشی از نامه نوشتند: «اینجانب که از سال‌های قبل از انقلاب با جناب‌عالی ارتباط نزدیک داشته‌ام و همان ارتباط بحمدالله تعالی تاکنون باقی است، جناب‌عالی را یکی از بازوهای توانای جمهوری اسلامی می‌دانم و شما را چون برادری آشنا به مسائل فقهی و متعهد به آن هستید و از مبانی فقهی مربوط به ولایت مطلقه فقیه جداً جانبداری می‌کنید، می‌دانم و در بین دوستان و متعهدان به اسلام و مبانی اسلامی از جمله افراد نادری هستید که چون خورشید، روشنی می‌دهید» [۲۴۸] .

حجت‌الاسلام والمسلمین سیداحمد خمینی، نزدیکترین فرد به امام خمینی که مشاور و مورد وثوق کامل ایشان بود، نقل کرده که امام در پی سفر خارجی آیت‌الله خامنه‌ای گفتند: «الحق ایشان شایستگی رهبری را دارند» [۲۴۹] . زهرا مصطفوی، دختر امام خمینی (ره) بیان کرده که آنگاه که از امام درباره‌ی رهبری آینده نظام پرسیده است ایشان از آیت‌الله خامنه‌ای نام بردند و آنگاه که از مقام علمی آیت‌الله خامنه‌ای سؤال کرده است ایشان اجتهاد آیت‌الله خامنه‌ای را تأیید کرده‌اند[۲۵۰] . آیت‌الله هاشمی رفسنجانی نیز نقل کرده که زمانی که امام درصدد عزل آیت‌الله منتظری از رهبری آینده بودند در جلسه‌ای که با حضور سران سه‌قوه، نخست‌وزیر (میرحسین موسوی) و حاج سید احمد خمینی در محضر امام تشکیل شده بود در مورد جانشین رهبری بحث شد ایشان از  آیت‌الله خامنه‌ای برای رهبری آینده نظام نام بردند. وی همچنین بیان داشته که در جلسه خصوصی خود با امام راحل نسبت به وضع رهبری در آینده ابراز نگرانی کرده است و امام در پاسخ با اشاره به آیت‌الله خامنه‌ای فرموده‌اند: «شما در بن بست نخواهید بود، چنین فردی در میان شما هست. چرا خودتان نمی‌دانید؟»[۲۵۱] .

بدون تردید مقطع زمانی انتخاب حضرت آیت‌الله خامنه‌ای به رهبری نظام دارای اهمیت و حساسیت ویژه‌ای بوده است. برخی نگرانی‌ها که در پی بیماری امام خمینی قدس سره بوجود آمده بود عبارت بودند از:
۱- مدیریت کشور در دوره‌ی پس از امام خمینی[۲۵۲] .
۲- ناتمام بودن اصلاح و بازنگری قانون اساسی
۳- نگرانی از حمله یا تحریکات نظامی عراق، امریکا و منافقین؛ با توجه به نقض مکرر آتش‌بس توسط عراق و تبلیغات وسیع برای پیروز قلمداد کردن خود در جنگ.
۴ ـ ادامه‌ی بحران ناشی از توطئه‌ی انتشار کتاب آیات شیطانی در حوزه‌ی سیاست خارجی و صدور حکم امام خمینی مبنی بر ارتداد سلمان رشدی نویسنده‌ی آنکه با واکنش سرسختانه‌ی کشورهای غربی مواجه شد[۲۵۳] 

اما آنچه همه  نگرانی‌ها را به امید تبدیل کرد عبارت‌ بودند از:
۱- انتخاب آیت‌الله خامنه‌ای به مقام رهبری که در کوتاه‌ترین زمان روی داد.
۲- تشییع و وداع میلیونی و بی‌نظیر مردم با امام خمینی (ره) و شکل گرفتن بزرگ‌ترین تشییع و وداع با یک رهبر مردمی که همچون طوفان عظیمی احتمال هرگون توطئه دشمن را منتفی کرد.
۳- تأیید و بیعت مسؤولان ارشد نظام و نهادهای مختلف کشور، بیت امام، مراجع تقلید و علما از جمله آیات عظام اراکی، مرعشی نجفی، آیت‌الله میرزا هاشم آملی، آیت‌الله العظمی گلپایگانی و آیت‌الله مشکینی، نخبگان، شخصیت‌های حوزوی و دانشگاهی، خانواده‌های شهدا و اقشار مختلف مردم
۴ـ حاج سیداحمد خمینی ساعاتی پس از انتخاب حضرت آیت‌الله خامنه‌ای به رهبری با ارسال پیام تبریکی به ایشان اظهار داشت: «حضرت امام بارها از جنابعالی به عنوان مجتهد مسلم و نیز بهترین فرد برای رهبری نظام اسلامی‌مان نام می‌بردند. من و تمامی اعضای بیت امام از حضرات آیات خبرگان محترم صمیمانه تشکر می‌نماییم؛ چرا که معتقدیم روح امام عزیزمان از این انتخاب شاد و آرام شده است. من بار دیگر چون برادری کوچک اوامر آن ولی فقیه را بر خود لازم‌الاجرا می‌دانم» [۲۵۵] .
۵- بیعت وسیع و گسترده این پیام را به همراه خود داشت که جانشین امام خمینی، در حوزه‌ی نظر و عمل، اعتقاد راسخ به راه و تفکر امام دارد و آن را با تمام توان استمرار خواهد بخشید. این بیعت‌ها به صورت حضوری، شرکت در راهپیماییها، انتشار اطلاعیه و پیام تبریک و امضای طومار ما بعد آن انجام شد[۲۵۶] . «کاروانهای میثاق با امام و بیعت با رهبری» در آستانه‌ی چهلمین روز ارتحال امام خمینی از سراسر کشور به راه افتاد[۲۵۷] و «مانورهای بیعت با رهبری» در برخی مناطق مرزی و استراتژیک کشور[۲۵۸] و نیز برگزاری «سمینارهای میثاق با امام، بیعت با رهبری» شکل گرفت[۲۵۹] . بیعت با آیت‌الله خامنه‌ای، ماهها بعد استمرار یافت و به جهانیان ثابت کرد که ایران با رهبری آیت‌الله خامنه‌ای همچنان پرچمدار امت اسلامی است.
۶- مواضع صریح و مکرر آیت‌الله خامنه‌ای مبنی بر تداوم راه امام و حفظ وحدت و ایجاد اعتماد متقابل بین مردم و رهبری و پافشاری بر حفظ اصول دینی، شرع و فقه اسلامی، حمایت بی‌دریغ از مستضعفان و محرومان و قشرهای پایین جامعه و ایجاد وحدت و همبستگی با ملتهای مظلوم و عزت بخشیدن به اسلام و ملتهای مسلمان و مرعوب نشدن از تهدیدات قدرتهای جهانی. آیت‌الله خامنه‌ای از امام خمینی به عنوان «ریشه‌ی شجره‌ی طیبه‌ی انقلاب» یاد کردند و اعلام کردند: ما راه خود را بر اساس راه امام (ره) ادامه خواهیم داد» [۲۶۰]

در ادامه بخوانید »» نسخه جدید آهنگ چهل سال + شعر افشین علا در پاسخ به ترانه «چهل‌ سال»

نوشته‌ی پاسخ به سوال درباره رهبر ؛ همه چیز دست رهبره؟!! صوت برنامه استاد علی زکریائی [مهم] توسط نویسنده: سیدحسام علوی دروبگاه بنیانا – مجله آنلاین بنیانا – برای فردای بهتر منتشرشده است

نذر چیست ؟ نذری دادن چگونه است ؟ [سرطان جهل و سرطان مغز در هنگام نذری دادن!!]

نذری
نذری

در قرآن فراوان به بحث نذر اشاره شده است . مانند نذر مادر حضرت مریم (س) که نذر کرده بود فرزند او (ع) خادم خانه خدا شود و خودِ حضرت مریم (س) که نذر کرده بود روزه سکوت بگیرد؛ همچنین، وقتی خداوند متعال در سوره انسان درباره عبادالرحمن صحبت می کند، یکی از ویژگی های آن ها را «یوفون باالنذر» یعنی کسانی که نذر می کنند و به نذر خود وفا هم می کنند، بیان می کند.

 

اتفاقا روایت هم داریم که وقتی امام حسن و امام حسین علیهما السلام بیمار شدند، امام علی (ع) نذر کردند روزه بگیرند و حضرت زهرا (س) نیز با این نذر همراهی کردند که در واقع این ماجرا در سوره انسان (دهر) اشاره شده است و این آیات و سیره اهل بیت علیهم السلام بیان گر آن است که نذر کردن اشکالی ندارد.

 

بنابراین اصل بحث نذر هم در آیات قرآن و هم روایات اشاره شده و مورد تایید است. همچنین، روایات اهل سنت نیز بر این مساله صحه می گذارد از جمله در سنن ابی داوود، حدیث ۳۳۱۳، باب وفای به نذر، بیان شده: شخصی به نزد پیامبر (ص) آمد و سوال کرد که نذر کرده قربانی بدهد. …. حضرت (ص) فرمودند: پس به نذرت وفا بنما.

 

لذا هم در قرآن و هم روایات شیعه و سنی بحث نذر بیان شده و شک و شبهه ای در الهی بودن نذر وجود ندارد، برخی بیان می کنند نذری دادن در ماه محرم از نظر عقلی کار پسندیده ای نیست و بهتر است در عوض آن به فقرا کمک شود؛ در پاسخ باید گفت نذر کردن از نظر عقلی دارای فواید بسیاری است.

 

به طور مثال نذر کردن دلبستگی انسان را به دنیا کم می کند، همچنین، موجب تقویت ایمان می شود و در نتیجه کمک به فقیران؛ در واقع وقتی که فردی غذایی برای امام حسین (ع) نذر می کند، این عمل او باعث ترویج فرهنگ عاشورا و ادامه پیدا کردن راه حسین (ع) می شود.

 

اسلام دین تک بعدی و جزئی‌نگر نیست، اسلام به حد کافی قواعدی در راستای ریشه‌کنی فقر در جامعه دارد بنابراین طرح چنین مسائلی آن هم در چنین ایامی نه تنها نشانگر دلسوزی این اشخاص برای فقرا و دفاع از آنها نیست بلکه کاملا به منظور جلوگیری از حضور مردم در این هیئت‌ها است.

 

بر اساس فرهنگ اسلامی و دستورات دینی اهل بیت علیه السلام، خمس،  زکات، احسان و صدقه و ایثار همگی در راستای کمک به فقیران انجام می‌گیرد و مخارجی که در دستگاه امام حسین انجام می‌گیرد هیچگونه تعارضی با ریشه‌کنی فقر در جامعه را ندارد.

طبیعی است اگر فرهنگ حسینی در جامعه ما رشد پیدا کند، روحیه بخشش به فقرا و ظلم ستیزی در جامعه افزایش یافته و در نتیجه این مساله موجب ستاندن حق مظلومان از ظالمان و برقراری عدالت اجتماعی و نابودی فقر در جامعه می شود.

 

در واقع می توان گفت نذر کردن، کمک به فقیران است اما به دو شیوه: اولا شیوه مستقیم که بالاخره در این مراسم فقیران جامعه هم بهره مند می شوند و هم به شیوه غیرمستقیم و با ترویج فرهنگ بخشش و ظلم ستیزی و ستاندن حق مظلومان جامعه از ظالمان کمک به نیازمندان می شود.

 

خودِ نذر تقسیم اموال است و نتیجه آن از بین رفتن فاصله طبقاتی در جامعه، یعنی یکی از روش هایی که مردم اموال خود را با هم تقسیم کنند نذر است و نذر باعث می شود مردم، فقیران جامعه را هم در ثروت خود شریک کنند.

 

بر اساس فرهنگ اسلامی و دستورات دینی اهل بیت علیه السلام، خمس، زکات، احسان و صدقه و ایثار همگی در راستای کمک به فقیران انجام می‌گیرد و مخارجی که در دستگاه امام حسین انجام می‌گیرد هیچگونه تعارضی با ریشه‌کنی فقر در جامعه را ندارد.

 

همه هزینه‌های صورت گرفته در دستگاه امام حسین هزینه‌های فرهنگی هستند، این هزینه‌ها انجام می‌گیرد تا مردم و جوانان جذب هیئت‌ها شده و اتفاقا به فکر فقرا باشند .

 

افرادی که مبادرت به انتشار چنین شبهاتی می‌کنند و می گویند نذری ندهید ، قطعا خودشان هیئتی نیستند چرا که اگر در هیئت حضور داشته باشند می‌توانند به وضوح جاذبه‌های فرهنگی بسیاری که برای جوانان ایجاد می‌شود را به عینه ببینند.

 

دشمن با طرح چنین مسائلی درصدد جلوگیری از حضور حداکثری مردم در مراسم‌های عزاداری امام حسین (ع) را دارد.

 

ایجاد تزلزل در اعتقادات مردم را از دیگر اهداف انتشار این شبهات است . همه هزینه‌هایی که در دستگاه امام حسین انجام می‌گیرد وسیله‌ای برای نزدیک کردن قلوب مسلمین به یکدیگر است.

 

همه هیئت‌ها محل کمک به مردم و فقیران هستند، جوانان با حضور در این هئیت‎ها زندگی اجتماعی دینی را تمرین کرده و نشاط اجتماعی و پویایی برای آنها فراهم می‌شود.

 

نذر در قرآن جایگاه ویژه‌ای دارد اما نذری دادن برای امام حسین از زمان امام باقر و امام صادق در میان مردم رواج پیدا کرده است.

 

ما در جامعه علاوه بر فقر مادی، فقر فرهنگی نیز هم داریم متاسفانه گروهی از مردم توجه به فقر مادی داشته و از فقر فرهنگی غافل می شوند، در حقیقت نذر کردن باعث از بین رفتن فقر فرهنگی می شود به این ترتیب که وقتی گروهی نذر می کنند برای مراسم امام حسین (ع) نذری بدهند و در این راستا مراسمی برپا می کنند، افرادی که در این جلسات و روضه ها و سخنرانی ها شرکت می کنند، از معارف الهی بهره مند می شود و فقر فرهنگی آن ها از بین می رود و طبیعی است که همین مساله یعنی از بین رفتن فقر فرهنگی در افراد ایجاد تعهد، و در نتیجه فضای مثبت در جامعه ایجاد می کند.

 

نذر
نذر

 

افرادی که به نذر کردن ما ایراد می گیرند از آنها سوالی داریم مبنی بر این که شما که نذر نمی کنید، چه می کنید؟ آیا واقعا به فقرا کمک می کنید یا تنها به دنبال بهانه گیری هستید؟ آیا واقعا افرادی که سنگ افراد فقرا را به سینه می زنند تا چه میزان هزینه برای خرید لوازم خانه و زندگی شخصی خود و … می کنند؟ این در حالی است که بیشترین نذر را طبقه متوسط جامعه انجام می دهند، نه طبقه مرفه!

 

ویدیو از طلبه اصولطلب talabeh_osoultalab | متن برگرفته از سخنان حجت الاسلام حسن اسدالهی سلطان آبادی و محمد معصومی (عضو هیئت علمی گروه معارف دانشگاه علوم پزشکی همدان)

***

ویدیو » سرطان جهل و سرطان مغز در هنگام نذری دادن !!

ویدیو در دیدستان | ویدیو در روشنگری

 

نَذْر آن است که انسان ملتزم شود کار خیری را برای خدا به جا آورد یا کاری را که نکردن آن بهتر است، برای خدا ترک کند. عمل به نذر در صورت وجود تمام شرایط آن واجب است.

تعریف

نذر آن است که انسان ملتزم شود کار خیری را برای خدا به جا آورد یا کاری را که نکردن آن بهتر است، برای خدا ترک کند.[۱]

سابقه نذر

نذر در میان امت‌های پیش از اسلام هم بوده است. قرآن کریم داستان نذر همسر عمران[۲] و نذر حضرت مریم [۳] را نقل کرده است و عمل به نذر را یکی از ویژگی‌های عباد الرحمن برمی‌شمارد.[۴]

آیه اطعام هم که در فضیلت اهل بیت(ع) است مربوط به نذری است که آنان برای رفع بیماری امام حسن و امام حسین(علیهم السلام) کرده بودند. خدای متعال آنان را شفا بخشید و ایشان نیز روزه گرفتند.[۵]

شروط نذر

نذر شروطی دارد که عبارتند از:

صیغه نذر

زمانی عمل به نذر الزامی است که صیغه نذر به عربی یا فارسی خوانده شود. این صیغه در زبان فارسی این چنین است: «برای خدا بر عهده و ذمه من باشد اگر فلان حاجت و خواسته من برآورده شد، فلان کار را انجام می‌دهم.» بنابراین اگر این صیغه به صورت شرعی آن گفته نشود، عمل به آن نذر ضرورتی ندارد. صیغه نذر احتیاج به قصد قربت دارد.[۶]

متعلق نذر

انسان می‌تواند انجام دادن کاری را نذر کند که از نظر شرعی رجحان داشته باشد. مثلا نذر کند یک عمل مستحب یا واجب را انجام دهد و یا کار حرام یا مکروهی را ترک کند. بنابراین نذر ترک یک عمل مستحب یا واجب و یا انجام یک کار مکروه و یا حرام باطل است.

امکان انجام نذر

انسان کاری را می‌تواند نذر کند که در توانش باشد بنابراین کسی که نمی‌تواند پیاده به کربلا برود، اگر نذر کند که پیاده برود نذر او صحیح نیست.[۷] حتی اگر کسی در زمان نذر قادر به انجام آن باشد اما بعد از نذر از انجام آن عاجز شده باشد در این صورت نیز نذر باطل است.

نذر کننده

هر فرد عاقلی که به سن تکلیف رسیده باشد می‌تواند نذر کند البته باید نذرش از روی اختیار باشد و قصد جدی هم داشته باشد.[۸]

متن بالا بخشی از احکام نذر بود ، برای مطالعه ادامه متن به این صفحه در ویکی شیعه مراجعه کنید 

در ادامه بخوانید »» خندوانه را +۱۸ اعلام کنید ؛ چند نکته درباره جملات جنسی در شبکه نسیم

نوشته‌ی نذر چیست ؟ نذری دادن چگونه است ؟ [سرطان جهل و سرطان مغز در هنگام نذری دادن!!] توسط نویسنده: زهرا . دروبگاه بنیانا – مجله آنلاین بنیانا – برای فردای بهتر منتشرشده است

چرا رهبری خودش علنی برخورد نمی‌کند؟! بررسی وظائف رهبری + ویدیو از استاد رائفی پور

حضور رهبری در ورزشگاه آزادی تهران - مهر 97
حضور رهبری در ورزشگاه آزادی تهران – مهر ۹۷

در ادامه مطلب به این سؤال مهم پاسخ می‌دهیم که رهبر انقلاب با مسائل روز کشور، چگونه مواجه می‌شوند؟ و وظائف ایشان چیست ؟ همراه بنیانا باشید

بررسی منطق رهبری

 نگاه افراطی و تفریطی به وظایف رهبری

از ابتدای انقلاب تاکنون، در نسبت با “تعریف وظایف و کارکردهای رهبری “، نظریات مختلفی وجود داشته است. عده‌ای با نگاهی “تفریطی”، معقتد به “رهبری فرمایشی و نمایشی” هستند که چونان “پاپ”، هر از گاهی در جمع مردم ظاهر شده و چند کلمه‌ای صحبت کرده و چند عکس یادگاری گرفته و بعد از آن به “واتیکان” مراجعت کند و “کار قیصر را به قیصر واگذار کند و کار خدا را به خدا”.

در این نگاه، رهبری جامعه، دارای مسئولیت چندانی نیست جز نصیحت‌های مرشدانه. واضح است که خروجی چنین نگاهی، در نهایت منجر به بروز “سکولاریسم” و جدایی نهاد دین از سیاست و حکومت خواهد شد. یعنی دقیقا خلاف آرمانی که انقلاب اسلامی برای آن تأسیس شد و مورد استقبال مردم قرار گرفت.

 

درست در نقطهٔ مقابل این جریان، افراد دیگری قرار دارند که با نگاهی “افراطی”، هرآنچه که در بخش‌های مختلف دولتی (به معنای عام آن در سه قوه) و حکومتی می‌گذرد را وابسته به “رأی و عمل”  رهبری دانسته و خواهان آن‌اند که در همهٔ مسائل خرد و کلان دولت، ورود پیدا کند.

این افراد معتقدند که اگر دولت یا مجلس یا قوهٔ قضائیه، کار خود را “ناقص” یا “نادرست” انجام داده است، رهبری باید “مستقیما” ورود کرده و با زیر پا گذاشتن قواعد و ساختارهای موجود، برخورد قهری و قطعی با آنان انجام دهد.

این نگاه نیز اگرچه ممکن است در پاره‌ای از مواقع، از باب دلسوزی برای آیندهٔ انقلاب و روحیهٔ انقلابی‌گری باشد، اما خواه یا ناخواه، منجر به شکل‌گیری نوعی “استبداد” در جامعه خواهد شد. یعنی باز هم خلاف آن چیزی که انقلاب اسلامی برای آن به وجود آمد.

 

نظر امام و رهبر انقلاب درباره وظایف رهبری

در مقابل این دو جریان افراطی و تفریطی، دیدگاه عقلانی و برخاسته از معارف دینی امام و رهبر انقلاب قرار دارد، و آن اعتقاد راسخ به حفظ ساختار جمهوری اسلامی، یا به عبارت بهتر “نظام مردم‌سالاری دینی” است.

از نظر امام و رهبری، نظام مردم‌سالاری دینی، صرفا یک “نظریهٔ سیاسی” از جنس سایر نظام‌های تأسیسی انسانی نیست، بلکه دارای مبانی مستحکم “دینی و فقهی” است و به همین علت است که رهبر انقلاب دی‌ماه سال گذشته، صراحتا اعلام کردند «من مردم‌سالاری دینی را صادقانه قبول کرده‌ام، ما واقعاً قبول داریم مردم‌سالاری دینی را؛ هر کسی را که این مردم انتخاب بکنند، ما او را رئیس می‌دانیم، او را مسئول می‌دانیم، کمک به او را لازم می‌دانیم و وظیفهٔ خودمان می‌دانیم.»(۱۳۹۶/۱۰/۱۹)

با این نگاه، تعاریف اشتباه از ولایت فقیه نیز از نظر امام و رهبر انقلاب، جایگاهی در نظام مردم‌سالارانهٔ ایران ندارد. «ولایت فقیهی که امام بزرگوار ما معنا کردند… و بعد پیاده کردند و بعد خود آن بزرگوار مظهر تام و تمام و کاملش بود… یعنی یک مدیریت زنده و بالنده و پیشرونده. یک جمله‌ای را امام بیان کردند: ولایت مطلقهٔ فقیه. یک عده‌ای با مغالطه خواستند این قضیه را به نحوی مشوب کنند و یک معنای غلط و تفسیر غلطی بدهند.

گفتند معنای ولایت مطلقه این است که رهبری در نظام جمهوری اسلامی، مطلق از همهٔ قوانین است؛ مثل یک اسبِ مهار کنده شده‌ای، هر جا بخواهد، هر کار بخواهد، می‌تواند بکند. مسئله این نبود، این نیست. امام بزرگوار خودش از همه بیشتر به رعایت قوانین، به رعایت اصول، به رعایت مبانی، به رعایت جزئیات احکام شرعی مقید بود؛ و این وظیفهٔ رهبری است.»(۱۳۹۰/۰۷/۲۴)

 

وظیفه رهبری چیست و سازوکار حکومتداری او چگونه است؟

با این تعریف، حال باید به این سؤال پاسخ داد که پس وظیفهٔ رهبری چیست و سازوکار حکومتداری او چگونه است؟ در جواب باید گفت که اولا «مهمترین وظیفهٔ رهبری در قانون اساسی، تنظیم سیاستهای کلّی است»(۱۳۸۲/۰۹/۲۶) و ثانیا «وظیفهٔ رهبری آنجایی است که احساس کند یک حرکتی دارد انجام می‌گیرد که این حرکت، مسیر نظام را دارد منحرف می‌کند.

اینجا وظیفهٔ رهبری است که بیاید در میدان و به هر شکلی که ممکن است بِایستد و نگذارد؛ ولو مورد جزئی باشد.»(۱۳۹۵/۰۴/۱۲) انجام این دو وظیفه در صحنهٔ عمل، از سویی منجر به هدایت کلی و ریل‌گذاری‌های کلان به سمت تحقق اهداف نظام می‌شود و از سویی دیگر، به رصد مسائل کشور و ورود هوشمندانه به عرصه‌های لازم می‌انجامد به‌نحوی‌که نه سازوکارها  مخدوش شود، و نه کشور به بن‌بست برسد.

اما در جواب اینکه “ساز وکار رهبری برای انجام وظایف چگونه است؟ ” نیز باید پاسخ داد که از طریق ساختار و سازوکارهای پیش‌بینی‌شدهٔ قانونی.

«من هم بارها قبلاً گفته‌ام که رهبری نمی‌تواند در تصمیم‌گیری‌های موردی دستگاه‌های گوناگون دولتی مدام وارد بشود و مدام بگوید این باشد، این نباشد؛ این نمی‌شود. نه قانون این اجازه را می‌دهد، نه منطق این اجازه را می‌دهد. دستگاه‌ها مسئولینی دارند؛ اگرچنانچه یک مسئولی در یک موردی اشتباهی دارد، [کار] غلطی انجام می‌دهد، خب وظیفهٔ مجلس است و باید مجلس استیضاح کند؛

یا اگرچنانچه کار، کار غلطی است، در دولت بایستی مورد مداقّه قرار بگیرد؛ رئیس‌جمهور بایستی مانع بشود و جلویش را بگیرد. این‌جور نیست که حالا این‌همه دستگاه‌های اجرائی هستند و هر کدام هم دارند یک تصمیمی می‌گیرند -تصمیم‌های گوناگون- رهبری نگاه کند ببیند کدام درست است، کدام غلط است و بگوید آقا، این درست است، آن غلط است؛ این‌جوری نمی‌شود. این، هم خلاف قانون است، هم ناممکن است، هم نامعقول است.»(۱۳۹۵/۰۴/۱۲

حتی موضوعی به نام “حکم حکومتی” هم که برخی به اشتباه تصور می‌کنند امری فراتر از قانون یا خلاف آن است، چیزی است که اتفاقا منطبق با قانون  اساسی و اصول کلی آن است.

«در مواردی اگر مسؤولان و دست‌اندرکاران امور بخواهند قانونی را که معتبر است موبه‌مو عمل کنند، دچار مشکل می‌شوند، قانون اساسی راه چاره‌ای را باز کرده و گفته آن‌جایی که مسؤولان امور در اجرای فلان قانون مالیاتی یا سیاست خارجی، بازرگانی، صنعتی و دانشگاهی دچار مضیقه می‌شوند و هیچ‌کار نمی‌توانند بکنند – مجلس هم این‌طور نیست که امروز شما چیزی را ببرید و فردا تصویب کنند و به شما جواب دهند – رهبری مرجع است. زمان امام هم همین‌طور بود. بنده خودم آن‌وقت رئیس جمهور بودم و جایی که مضیقه‌هایی داشتیم، به امام نامه می‌نوشتیم و ایشان اجازه می‌دادند.»(۱۳۸۲/۰۹/۲۶)

 

دو مثال برای اثبات مدعا

این منطق، منطق ثابت و مستمر رهبر انقلاب در طول دوران رهبری خود بوده است که می‌توان برای آن مصادیق فراوانی ذکر کرد. مثلا اگر در فتنهٔ ۸۸، رهبر انقلاب، تمام‌قد پشت رأی مردم ایستادند و یک قدم از آن عدول نکردند، به همین دلیل بود که فتنه‌گران سعی داشتند به جای استفاده از فرآیندهای قانونی برای حق اعتراض، از اقدامات بدعت‌آمیز و خلاف قانون استفاده کنند.

چهار روز بعد از انتخابات سال ۸۸، رهبر انقلاب در دیدار با نمایندگان ستادهای انتخاباتی نامزدهای ریاست‌جمهوری، صراحتا اعلام می‌کنند که اگر آقای موسوی هم از طریق قانونی جلو بروند، پشت او خواهند ایستاد: «اینجا مرجع قانونی وجود دارد. راه قانون وجود دارد.

من به شورای نگهبان و وزارت کشور توصیه کردم و باز هم می‌کنم؛ الآن هم آقایان حضور دارند، به ایشان می‌گویم: به دقت رسیدگی کنند. حتی اگر لازم شد صندوق‌هایی را بازشماری کنند، حتماً بکنند… [اما] راه همین است. راه، راه قانونی است. من به آقای مهندس موسوی هم گفتم. ایشان هم از من قبول کرد که راه، راه قانونی است. از همان طریق قانونی مشی کنند، من هم قرص و محکم پشتش می‌ایستم.»(۱۳۸۸/۰۳/۲۶)

 

همچنین بر اساس همین منطق است که رهبر انقلاب در دیدار اخیر خود با مجلس خبرگان نیز صراحتا تشکیل “دولت موازی” را نفی کردند: «دعوا کردن راه اصلاح نیست، همچنان‌که ایجاد تشکیلات موازی با دولت هم راه اصلاح نیست. اینکه آقای جنّتی فرمودند کار جهادی، کاملاً حرف درستی است؛ کار جهادی باید انجام بگیرد، امّا به‌وسیلهٔ چه‌کسی؟ به‌وسیلهٔ خود مسئولین؛ در مجاری قانونی باید این کار انجام بگیرد.

بله، یک موردی ممکن است باشد که [به] مسئول دستگاه دولتی، قانون جواب ندهد، احتیاج باشد یک کار برخلاف قانون انجام بدهد، احتیاج باشد از ما اجازه بگیرد که ما حتماً همراهی و کمک خواهیم کرد؛ این مشکلی ندارد -مثل کاری که رئیس محترم قوّهٔ قضائیه کردند- امّا کار را باید خود مسئولین مربوطه انجام بدهند. کار موازی در کنار دستگاه دولتی کار موفّقی نیست؛ این تجربهٔ قطعی این حقیر است در طول این سال‌ها.»(۱۳۹۷/۰۶/۱۵)

با این منطق، می‌توان هم سایر اتفاقات و حوادث این روزهای کشور، و چگونگی مواجههٔ رهبر انقلاب با آنها را به درستی فهم کرد، و هم افراد و جریان‌های مختلف و ادعاهایشان را محک زد و معیارهایشان را در پایبندی به مردم‌سالاری و سازوکارهای قانونی کشور سنجید.

منبع متن : شماره ۱۵۴ نشریه خط حزب الله

***

ویدیو »» چرا رهبری خودش علنی برخورد نمی‌کند؟! [استاد رائفی پور ] [بسیار مهم]

ویدیو در روشنگری | ویدیو در دیدستان

چرا رهبری خودش علنی برخورد نمی‌کند؟! استاد #رائفی_پور

دانلود با کیفیت HD720p – حجم ۵۶ مگابایت ؛ دانلود با کیفیت ۳۶۰p – حجم ۲۵ مگابایت 

ویدیوی بالا بخشی از سخنرانی مهم استاد رائفی پور در اصفهان بود که در تاریخ ۱۶ مرداد ۹۷ در گلزار شهدای این شهر برگزار شد . برای دانلود صوت یا ویدیوی کامل این سخنرانی به این لینک مراجعه کنید

***

در ادامه حتما بخوانید »» چرا ولی فقیه مشکلات را حل نمی‌کند؟ آیاخبر ندارد؟ [پاسخ استاد پناهیان] + ویدیو

سید علی حسینی خامنه‌ای (زاده ۱۳۱۸ش) از مراجع تقلید شیعه و دومین رهبر جمهوری اسلامی در ایران. او پیش از انتخاب به رهبری در سال ۱۳۶۸ش، دو دوره رئیس جمهور و مدتی نماینده مجلس شورای اسلامی بوده است. امام جمعه تهران از سوی امام خمینی نیز از مناصب شرعی اوست. پیش از پیروزی انقلاب اسلامی یکی از موثرترین روحانیون مشهد به شمار می‌رفت.

اندیشه‌‌های آیت الله خامنه‌ای در قالب مجموعه‌ای مفصل به نام حدیث ولایت جمع‌آوری شده است. کتاب‌های متعددی نیز به صورت موضوعی از سخنان و پیام‌های مکتوب وی گردآوری و منتشر شده است. چندین اثر مکتوب شامل تالیف و ترجمه از آیت الله خامنه‌ای منتشر شده که طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن مفصل‌ترین کتاب تالیفی، و صلح امام حسن مشهورترین ترجمه اوست.

مخالفت صریح با قمه‌زنی و برخی شکل‌های عزاداری، و تحریم توهین به مقدسات اهل‌سنت از فتاوای معروف و مؤثر او در جهان اسلام به شمار می‌رود. اصطلاحات تهاجم فرهنگی، بیداری اسلامی و اقتصاد مقاومتی از مفاهیمی است که در پی سخنرانی‌ها و تاکید‌های آیت الله خامنه‌ای وارد ادبیات سیاسی و اجتماعی ایران شده است.

آیت الله خامنه‌ای علاقمند به ادبیات است و با سبک‌های ادبی آشناست. او اشعاری نیز سروده و تخلص «‌امین‌» را برگزیده است. مطالعه کتب معتبر تاریخی بخشی از برنامه مطالعاتی دائمی وی است، به طوری که به مباحث و موضوعات تاریخ معاصر احاطه دارد.

برای مطالعه درباره تمام نکات مهم درباره امام خامنه ای به صفحه ایشان در سایت ویکی شیعه مراجعه کنید …

نوشته‌ی چرا رهبری خودش علنی برخورد نمی‌کند؟! بررسی وظائف رهبری + ویدیو از استاد رائفی پور توسط نویسنده: عباس رازی دروبگاه بنیانا – مجله آنلاین بنیانا – برای فردای بهتر منتشرشده است